De berichten en columns in dit archief zijn gemaakt vóór verpleegkundigen en dóór verpleegkundigen. Je vindt hier informatie over verplegen en m.n. verplegen in de psychiatrie. Maar ook gezondheid en gezondheidszorg komen aan bod en verder alles wat met het beroep van verpleegkundige te maken heeft. Lees verder over de archieven >>


dinsdag 19 juni 2007

Verpleegkundige of toch maar automonteur?

Eindelijk is het zover....mijn diploma mag ik aanstaande donderdag ontvangen. Morgen eerst de presentatie van onze scriptie. Zenuwachtig ben ik niet. Negen maanden lang zijn we bezig geweest met de scriptie, dus weet waar het over gaat en wat ik moet zeggen. Nou hoef ik maar een paar zinnetjes te zeggen, dus dat scheelt ook weer.
Na donderdag gediplomeerd Verpleegkundige. Eigenlijk vind ik het heel eng. Dat betekent dat ik verantwoordelijke diensten zal gaan draaien, de verantwoordelijkheid heb voor twintig mensenlevens. Wil ik dit, kan ik dit? Er zijn wel mensen die blijkbaar vertrouwen in mij hebben anders was ik niet zover gekomen. Maar kan ik het echt wel? Zal ik geen fouten maken, dingen vergeten, belangrijke dingen die mensenlevens kunnen kosten? Stel ik geef iemand zijn bloeddrukverlagers terwijl die man/vrouw een lage bloeddruk heeft? Stel ik geef een verkeerde dosis medicijnen, te hoog? Stel ik schakel de arts niet in terwijl het wel nodig is?
Misschien moet ik me maar laten omscholen....automonteur heeft me altijd wel interessant geleken. Maar stel ik vergeet de wielen goed aan te draaien? Stel ik vergeet de remmen goed in te stellen?
Eigenlijk kan er overal wel iets misgaan, overal worden er fouten gemaakt. Maar wat belangrijk is, vooral in mijn vak, is dat deze fouten minimaal zijn en dat je je altijd bedacht bent op mogelijke fouten. Medicijnen gaan drie keer door een controle voordat het bij de patiënt belandt. Dit is een van de voorbeelden van extra controle die gewoon erg belangrijk is. Controle, controle, controle. Bij twijfel; overleg. Ook belangrijk, stel je hebt een patiënt die zich niet goed voelt. Bel liever een arts tien keer teveel, dan één keer te weinig. Gelukkig kan ik ook altijd terug vallen op mijn collega's. Als ik twijfel overleg ik.
Ik ben me bijna continue bewust van het feit dat één klein foutje, één dingetje wat je vergeet, grote gevolgen kan hebben. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor iemand anders. Wat voor mij trouwens veel belangrijker is; de patiënt.
Ik ga ervan uit dat ik altijd bewust zal blijven van het feit dat ik continue oplettend en waakzaam moet zijn. Nooit makkelijk worden, nooit ervan uitgaan dat het wel klopt. Niet gehospitaliseerd raken. Blijven controleren en overleggen.

Ik ga met plezier mijn diploma in ontvangst nemen en zal met groot genoegen weer op mijn werk verschijnen. Wetend dat ik het kan, maar bewust dat een fout snel gemaakt is.
Dus toch maar niet automonteur.........


<< naar Verpleegkunde & Psychiatrie