De berichten en columns in dit archief zijn gemaakt vóór verpleegkundigen en dóór verpleegkundigen. Je vindt hier informatie over verplegen en m.n. verplegen in de psychiatrie. Maar ook gezondheid en gezondheidszorg komen aan bod en verder alles wat met het beroep van verpleegkundige te maken heeft. Lees verder over de archieven >>


maandag 28 februari 2005

Tuchtrecht en meer

Het bericht deze ochtend, over twee medewerkers uit een zorginstelling in Brunssum, die met hun mobiele telefoon, dementerende cliënten hebben gefotografeerd is stuitend. Wij willen niets met dit uitschot te maken hebbben. Een geintje kan natuurlijk altijd. We weten immers allemaal hoe zwaar het werken in verzorgingstehuizen is. Maar dit is beroepsdeformatie van de ergste soort. Hopeloos verloren die twee. Hier geldt niet alleen het tuchtrecht, maar alle mogelijke rechtsvormen. Aanpakken en afvoeren. Zwaaigeluiden.

vrijdag 25 februari 2005

Verpleegkundige identiteit

Verpleegkundige, wie bent u eigenlijk? Wie het weet mag het zeggen. Zijn we de engelen waarvoor men ons soms houdt? Zijn we de zuster die de billen wast, de spuiten geeft, troost en ondersteuning biedt? Néééééé! Die tijd ligt ver achter ons, maar wat zijn we dan wél? Weten we zelf wel wie we zijn en waar we voor staan?

In de jaren tachtig begon er een professionaliseringsgolf. We wilden niet meer het hulpje van de dokter zijn, we waren zélf een professie, met eigen opleidingen op HBO en universitair niveau, theorieën, vakliteratuur, beroepsverenigingen, symposia en noem maar op. We wilden erkénning. Maar waarvoor eigenlijk? De warrige taal en de gezochte theorieën van verpleegkundigen zijn weinig helpend om onszelf uit te leggen, daarbij zijn ze saai. Alsof je een natuurkundige hoort praten over het licht. Hoe langer hij praat, deste minder ga je ervan begrijpen. Ik hoor studenten verpleegkunde praten over gezondheidspatronen, continuïteit, coördinatie, competenties en beroepsontwikkeling. Iedereen knikt gedwee, dat zijn de termen die we willen horen. Bij doorvragen gaat het nérgens over, de begrippen blijken in het hoofd van de spreker geen verband te hebben met de patiënt of de verpleegkundige, ze staan los van de werkelijkheid. Het is een nieuw soort latijn waarmee we elkaar ritueel zoet houden en geruststellen: we horen tot dezelfde kerk, we spreken dezelfde taal.

Het verbaast me niets dat er in een recent stukje in Verpleegkunde Nieuws de volgende zin opdook: "de definitie van verpleging is in de gemoderniseerde wettekst teruggebracht tot een lijst van verpleegtechnische handelingen en palliatieve zorg" (VPN nr. 2/05).
Dat krijg je ervan als je je retoriek loskoppelt van de alledaagse praktijk. Dan geef je de buitenwereld vrij spel om je vak te omschrijven zoals het uitkomt, nota bene in een wéttekst.
De verwarring rond onze beroepsidentiteit is behoorlijk uit de hand gelopen. Waar moeten we beginnen om het tij te keren? We zullen in normale taal moeten vertellen wie we zijn, en waar we voor staan. In een paar zinnen die voor elke leek met een normaal verstand te begrijpen zijn. Na deze tirade kan ik natuurlijk niet achterblijven, waar staat de verpleegkundige voor, wat is verplegen?
Voor mij is verplegen dat je mensen helpt. Je helpt ze bij de dingen in hun leven die door een psychische of lichamelijke ziekte moeilijk zijn geworden. Dat kan over eten en drinken gaan, maar ook over de omgang met anderen, het omgaan met gevoelens of het indelen van een dag. De verpleegkundige richt zich dus op de gevolgen die een ziekte heeft op het léven van de patiënt, met als doel kwaliteit van leven. Is dat niet wat simpel? Nou, als je hier serieus werk van gaat maken dan is dat niet eenvoudig. Iemand wordt niet opgenomen omdat hij psychotisch of depressief is, iemand wordt opgenomen omdat die ziekte het leven zodanig heeft ontregeld dat opname nodig werd. Psychiatrische diagnostiek en behandeling - het domein van de dokter - gebeurt normaal gesproken ambulant. Pas als er teveel verpleegproblemen zijn, is opname noodzakelijk. Een opname-indicatie is dus altijd verpleegkundig.

Nemen verpleegkundigen hun verantwoordelijkheid serieus? Nauwelijks. Verpleegplannen blijven vaak leeg, rapportages gaan zelden over dat, waarop de patiënt thuis vastliep en wat dus binnen ons domein valt. We stellen ons veel te bescheiden op als het gaat om onze verantwoordelijkheden. Is het bescheidenheid of zijn we bang om onze nek uit te steken en ons werkelijk aanspreekbaar te tonen? Het wordt tijd dat we korte metten maken met het zusterlatijn en in woorden en daden laten zien waar we voor staan in de patiëntenzorg. De tweede professionaliseringsgolf kan beginnen. Graag in klare taal.

donderdag 24 februari 2005

Wielewaal zoekt vrijwilligers

De Wielewaal is een reisorganisatie voor kinderen en jongeren met een handicap. Voor de één-op-één begeleiding van de vakanties zoekt men vrijwilligers, m.n. verpleegkundigen. Zij zijn deel van de reisleiding en dragen zorg voor de medische zaken, onder verantwoordelijkheid van het medisch team. De Wielewaal zoekt gediplomeerde A-, B- of Z-verpleegkundigen, HBO-V-ers en verzorgenden. Meld je aan en ervaar hoe leuk het is om gehandicapte leeftijdgenoten een onvergetelijke vakantie te bezorgen.

donderdag 17 februari 2005

Weg uit Holland

Steeds meer Nederlanders verlaten ons land om het geluk ergens anders te beproeven. Als verpleegkundige heb je natuurlijk een streepje voor want zeg nou zelf: we zijn onwijs gewild. Van China tot Duitsland en weer terug. Een van de mooiere landen om te werken is ongetwijfeld Noorwegen.Maar b-verpleegkundigen dienen zich de Noorse taal goed eigen te maken. Want met een krachtig "BIJ THOR" kom je er niet.

Ni Hao verpleegkunde

China is het land van de toekomst. Daarnaast is het eten ook nog eens niet te versmaden. Kijk eens op de site van dit dubieuze bureautje. Te midden van restaurants worden er ook nog eens Chinese verpleegkundigen aangeboden. Wat wij er van denken? Met satésaus graag.

Broeders van de Liefde

Het is eigenlijk verplichte kost. Al was het alleen maar om de naam. Broeders van de liefde. Waanzinnig actief op het gebied van publicaties, onderzoek en...? juustem. Broederliefde. Bekijk vooral de negen doelstellingen van de mannenbroeders en we weten weer waarom we zo manisch zorgzaam zijn.

Evidence Based Nursing

Verpleegkunde en wetenschap. Wil je echt meetellen dan kan je niet meer zonder Evidence Based Nursing, zeg maar zoiets als op bewijzen gestoelde verpleegkundige interventies, protocollen, plasrondes, contactmomenten en ga zo maar door. Begin dus straks tijdens de overdracht gewoon over de wetenschap en verpleging te praten. En noem dan vooral de artikelen die deze maand de meeste hits kregen.

zondag 6 februari 2005

Psychisch & Werk

Op de nieuwe website Psychisch & Werk zijn de resultaten van het onderzoeksprogramma Psychische Vermoeidheid in de Arbeidssituatie van de NWO toegankelijk gemaakt voor arboprofessionals. De site levert informatie over en methoden ter preventie van psychische aandoeningen en vermoeidheid op het werk.
De website Psychisch & Werk bestaat uit verschillende onderdelen, zoals een overzicht van vragen die arboprofessionals vaak stellen en een lijst met bruikbare instrumenten, waarmee bijvoorbeeld vermoeidheid is te meten of verzuim te voorspellen.

vrijdag 4 februari 2005

Hoe zou het toch met Lucia zijn?

Onze beschermvrouwe van de verpleegpost... hoe is het toch met haar. Zo sta je weken in het nieuws omdat je tientallen mensen over de kling zou hebben gejaagd, zo is het opeens weer muisstil... alsof je nooit bestaan had... of iets gedaan... een hersenschim in het ergste geval. Niets meer en niets minder.

Toch kan de dood van zoveel mislukkelingen niet zomaar in de Birkinstocks van de B. worden geschoven. Helemaal niet nu naar buiten is gekomen dat er zo waanzinnig veel fouten met medicijnen worden gemaakt. Door de hele santekraam...het begint al bij de pillendraaiers en het eindigt - da's geheel waar - bij ons. Wij lullen de zypretsa's, toplessramaten, halfdollen, oksasesampannen er in alof het om dropjes gaat. Controleren? Laat me niet lachen. Bij de Geingeestgroep worden de medicijnbakjes alleen even geschud of er überhaupt wel wat inzit. Vervolgens wordt de hele rotzooi, met water, yoghurt of stamper de slaapkamer ingedonderd. SLIKKEN.

En zo kan, je hoeft er niet eens zo slim voor te zijn, een niveau twee begrijpt het ook, Lucia te grazen zijn genomen. Een complot, een lumbaalpunctie in de rug. Waarschijnlijk is de B., in de verpleegkundigen zo eigen euforische zorgmanie, flink te grazen genomen door hogerhand. En dat kennen we wel. De management-maffia met dat paranoïde-reactionaire geklets...we worden er horendol van. Nog maar even en we grijpen zelf naar de opiaten. En zoiets moet onze beschermvrouwe ook zijn overkomen.
Simpelweg genaaid terwijl ze bazig was haar roeping te volgen..Floortje Nachtegaal te eren, haar witte schort te bevuilen. Het is me toch wat. Gekker kan het echt niet worden.

Da's treurig voor de Haagse maar ook wel weer net goed. Moet ze maar beter oppassen. Verpleegkundigen in dat schizofrene vijf rollenpatroon (raad de vijf) moeten extra oppassen voor onverwachte aanvallen van bovenaf. Complete papierbakken worden boven onze koppen uitgekiept door de heren en dames. Alsof we thuis niets te lezen hebben.

Het is eigenlijk geheim maar bronnen rondom niet nadergenoemde bronnen stellen dat de B. in hongerstaking is gegaan en alleen nog maar papier vreet. Bakken tegelijk..ze kan er niet genoeg van krijgen...vooral de rode inkt doet haar kwijlen.
Stuur papier (graag via de meel) daarom door naaar de verpleegpost. Wij bezorgen het vervolgens aan de poorten van de hel waar Lucia de B. Beëlzebub speelt.


<< naar Verpleegkunde & Psychiatrie