Uit onderzoek van
Prisant bleek dat 80% van de ziekenhuismedewerkers hun werk uitdagend vindt. Dat is heel mooi, daarom hebben we het vak ooit gekozen. Toch geeft men gemiddeld het bescheiden rapportcijfer van 6½ voor het werk. Omdat management en staf meer tevreden zijn ligt tevredenheid van verpleegkundigen dus onder de
6½. Dat lijkt mij geen rapport dat je graag laat zien aan oma Borst.
Vooral ontevreden over communicatie en overleg
Niet verbazingwekkend maar bevestigend is dat men het minst tevreden is over communicatie en overleg. Mijn verklaring is dat we tijdens de opleiding alleen maar leren om netjes te communiceren en vooral om te luisteren.
Echter, binnen de organisatie gaat er achter de communicatie iets anders schuil: macht. Ik denk dat verpleegkundigen die zeggen ontevreden te zijn over communicatie en overleg, eigenlijk bedoelen dat er niet naar hen geluisterd wordt en dat ze zich machteloos voelen.
Hoe zorg je er voor dat de mening van de mensen op de werkvloer doordringt in het management? En in de meer extreme gevallen: hoe communiceer je met iemand die niet netjes wil communiceren omdat dat zijn
belang niet dient? Dát zou je moeten leren in de opleiding!
Is het management meer tevreden omdat er voor hen een keur aan
communicatie-trainingen bestaan?